|

Azengeloof:
Een oude religie, die weer, of nog steeds bestaat
GardenStone
©Copyright GardenStone
Asatru, Azengeloof, de Noordse Traditie, Germaanse religie, het zijn alle namen
voor het oude geloof van voor de kerstening, van de mensen, die hier vroeger woonden.
Met dat 'hier' wordt o.a. bedoeld: Grote delen van Duitsland, Nederland, Scandinavie
en IJsland, delen van Engeland en Schotland. Dat was zo'n beetje het vestigingsgebied
van de germaanse stammen. Gedeeltelijk woonden in deze gebieden ook wel Kelten,
maar die horen hier nu even niet bij, behalve daar, waar ze zich met de Germanen
vermengden.
De religie van deze oude bewoners leeft heden ten dage nog of weer; natuurlijk niet
identiek aan vroegere tijden, maar aangepast aan de eisen van het leven nu en ingebed
in de cultuur van deze tijd; het is de religieuze erfenis uit lang vervlogen tijd.
De leden van deze geloofsgemeenschap zijn Intussen al verspreid over meerdere continenten,
hebben echter geen centrale organisatie voor allen. In de USA, Canada en Australië
kent men weliswaar enige overkoepelende organisaties, lang niet alle regionale
en lokale groepen hebben zich daarbij aangesloten, velen geven er de voorkeur aan,
zich te beperken tot informele en vriendschappelijke contacten.
Het woord 'Germanen' geeft hier en daar bij mensen een slechte
smaak in de mond. Dat is ten dele ook terecht, want b.v. de Nazis misbruikten juist
delen uit de germaanse mythologie en geschiedenis voor hun politieke doeleinden,
en vandaag aan de dag doen enige rechts-extremistische groepen ze dat na. Hier is
dan ook geen sprake van het Azengeloof, hier worden oude overleveringen misbruikt
als 'sausje' voor verwerpelijke doeleinden. En dat is nog niet alles; er zijn nog
steeds geschriften in de omloop, waar sprake is van duidelijke vervalsing van dingen
rondom de Germanen. Deze geschriften dateren voornamelijk tussen 1910 en 1945, maar
helaas gebruiken ook hedendaagse auteurs zulke geschriften nog als geloofwaardig
bronnenmateriaal.
Aanhangers van het Azengeloof, Asatru, de Noordse traditie, etc. verafschuwen zo'n
misbruik, delen die politieke richting niet, en proberen zich er ook zo goed mogelijk
van te distancieren.
Het moge nu duidelijk zijn, wat het Azengeloof beslist niet is. Maar wat houdt
het dan nu eigenlijk wel in?
Veel. Heel veel. Er dan dan ook vele boeken over deze religie in de omloop, en er
komen er nog steeds meer bij. Een poging, om in het kort even het Azengeloof proberen
te verduidelijken, kan niet anders dan fragmentarisch zijn. En de keuze van deze
fragmenten komt ook helemaal voor rekening van de auteur.
Zoals in elke religie wordt er over vele grotere en kleinere delen, tot en met over
kleine details lang een breedvoerig gediscussieerd, en er bestaan dan ook binnen
deze religie vele uiteenlopende meningen over deze inhouden. Zonder diep en bewust
op deze verschillen in te gaan, kan men in elk geval
zeggen:
Het Azengeloof is een natuurreligie, een religie, die op de levende natuur
berust, op dat deel van hetgeen door onze Goden is geschapen, dat we met onze zintuigen
kunnen waarnemen.
Daar hebben we direct al iets, wat tegenwoordig voor vele mensen heel merkwaardig
klinkt: GODEN, meervoud dus. Het Azengeloof is polytheistisch.
Wie iets afweet van de germaanse mythologie, weet misschien, dat er sprake is van
twee 'groepen' Goden; de Azen en de Wanen:
De Azen zijn de Goden die gaan over de sociale ordening en het bewustzijn, terwijl
de natuur en het menselijk welzijn onder de Wanen vallen. Enige namen hier zijn
b.v. Wodan, Frigga, Donar, Freya. Later hierover meer.
Zonder er nu direct de hele germaanse mythologie bij te willen slepen, waarin, zoals
elke religie die kent, één gedeelte het ontstaan, de schepping verklaart,
kan wel opgemerkt worden, dat de Goden de wereld niet uit het niets schiepen, maar
uit de eeuwige oerstof van de kosmos....wij noemen dat nu de kosmos, de germaanse
mythologie spreekt over de lege ruimte, waar chaos heerst: de Ginnagagap.
De geschapen wereld is in harmonie met de wetmatigheden van de wereldboom Yggdrasil.
In ons geloof beheersen de Goden het universum niet in die zin, dat ze boven alle
wetten staan, nee, net als de mensen, zijn ze ook aan de wetten van de kosmos onderworpen.
Schepping en vernietiging zijn een eindeloos proces; zoals de schepping niet direct
aan het begin in een keer volmaakt was, zo zal hij ook niet abrupt ten einde zijn.
Alle dingen zijn vergankelijk, het universum, de Goden, de aarde en al haar bewoners,
alle maken ze deel uit van deze cyclus. En iedere cyclus is uniek.
Onze Goden zijn verwikkeld in een voortdurende strijd om het voortbestaan, ook het
voortbestaan van de mensen en de aarde. Wij mensen bidden niet echt tot onze Goden,
maar we scharen ons aan hun zijde in deze strijd tegen reuzen, monsters en demonen.
De boom Yggdrasil staat het midden van de mensenwereld, die Midgard
heet, en bundelt in zich alle levensdraden. In haar verenigen zich verleden, heden
en toekomst van mens, God, reus, monster en demon.
In de wereldboom leven vier herten, die van de boom eten. Ieder leven is een blad
aan de boom, en wordt gegeten. Maar er groeien ook voortdurend nieuwe knoppen en
bladeren. Zo gaat het op elk niveau in de wereld ook. Het een leidt steeds tot het
ander, en iedere geboorte is een belofte tot het doorgaan van de cyclus.
Dit samenspel van scheppende en vernietigende krachten geldt niet alleen voor de
mensen; ook de scheppende krachten van de Goden hebben hun tegenspelers in de vernietigende
horde der reuzen en hun metgezellen.
Uit dit voortgaande samenspel vormt zich de tijd en het menselijk bewustzijn. Hieruit
volgt ook, dat wij mensen de verplichting hebben, de Goden en hun schepping, de
natuur te vereren; dat houdt onder andere in, dat we moeder Aarde en haar gaven
eren, en dat het misbruik maken van deze gaven verwerpelijk is. Het 'eten en gegeten
worden' is deel van de cyclus, maar we mogen het evenwicht niet verstoren, want
elke verstoring is gevaarlijk; ze versnelt de uiteindelijke ondergang van de wereld;
Ragnarok.
Weliswaar is Ragnarok, behalve de ondergang van onze wereld, ook weer een nieuw
begin, een nieuwe cyclus, maar we mogen deze vernietiging niet zoeken.
Een paar
fundamentele begrippen en gebruiken
AZENGELOOF
Hoewel in de naam 'Azengeloof' slechts een groep van de Goden weerklinkt, wordt
bedoeld, dat we trouw aan alle onze Goden zijn, Azen zowel als Wanen.
WERELDBOOM
De wereldboom Yggdrasil staat in het midden van de wereld, en haar wortels en takken
reiken verder dan we kunnen zien. Ze bereiken de werelden van de Goden en de reuzen
en steken tot hoog in de wereld van de mensen.
NORNEN
Onder de boom zitten de drie noodlotsvrouwen, de Nornen. Zij bepalen het (nood)lot
van alle mensen, en bij de Nornen houden de Goden meestal hun vergaderingen.
RAGNAROK
Ragnarok is de naam voor de ondergang van Goden, mensen en de wereld. De door de
Goden geschapen wereld is niet eeuwigdurend. In Ragnarok, de laatste grote veldslag
vernietigen de Goden en hun tegenstrevers elkaar en de aarden met alle leven erop
gaat mee ten onder. Slechts een mensenpaar , dat zich verstopte tussen de takken
van de wereldboom, overleeft, en uit hen komt een nieuw mensenras voort.
SCHRIFTEN
In hun gebruiken houden de aanhangers zich deels aan het weinige, dat via
schriftelijke overlevering aan kennis van vroeger bewaard is gebleven. een van de
belangrijkste van deze geschriften is de Edda. Deze gebruiken worden echter niet
onveranderd overgenomen. Niet alleen niet, omdat we niet zo goed weten, hoe onze
voorouders dit deden, maar ook, omdat de gebruiken aan de huidige mens aangepast
zijn. Andere belangrijke geschriften zijn de sagen.
Maar omdat onze huidige maatschappij zo heel anders is als die der vroegere germaanse volken, is ook Asatru heel anders; veel aspecten zijn gewoonweg nieuw, geheel aangepast aan denken, leefwijze en regelgeving van tegenwoordig, en niet in oude geschriften terug te vinden.
BLOT
Onze religie kent ook haar religeuze ceremonieën, waarin eerbied aan de Goden
betuigd word. Zo'n ceremonie heet een BLOT Er zijn vier hoofd-ceremonieën,
die met oude indelingen van het jaar samenhangen, waarin de verschillende stadia
van de schepping te herkennen zijn. Het doel is om de band met de goden steeds weer
te bevestigen. Verder zijn er nog enige andere jaarfeesten, (blots).
Binnen de wijd verbreide, en vaak autnoom werkende groepen ligt het aantal blots,
het tijdstip van de viering en de naam ervan niet vast. De oude bronnen zijn hier
ook niet echt duidelijk. Velen volgen de indeling van de grootste Asatru organisatie
in de USA, anderen hebben een andere, afwijkende indeling en lijst van jaarfeesten.
Het woord 'blot' (Blothar) herinnert aan de offerfeesten van onze voorouders.
JAARBEGIN
Volgens de oude indeling is dit op de eerste dag van de winter op een zaterdag in
de tweede helft van aktober. De schepping van de materie en het universum staat
hier centraal. Dit wordt gevierd in een van de blots, die vaak 'winternacht' genoemd
wordt.
GEWIJDE NACHTEN
Centraal staat hier de tweede stap van de schepping; de schepping van het licht,
de loop van de sterren, en daarmee de tijd.
Dit wordt tijdens het JOEL blot gevierd, en vindt op 21 december,
de kortste dag van het jaar plaats.Direct volgend op Joel zijn de twaalf ruwe nachten.
(Zie ander artikel op deze webserver).
LEVEN
Dit is gewijd aan het hoogtepunt der schepping, het leven zelf. Goden, mensen, de
aarde en alle leven op de aarde hebben een gemeenschappelijke oorsprong; alle leven
is heilig. Dit wordt vaak gevierd in het blot, dat genoemd is naar de Godin OSTARA en het wordt gevierd op 21 maart, waar volgens de
huidige kalender de lente begint.
THING
Hier staat de menselijke ordening
centraal: Wetten, beschaving, gemeenschap en alle andere regels in de wereld der
mensen. In een Thing-bijeenkomst worden vele zakelijke aangelegenheden afgehandeld,
die de groep betreffen. Heel belangrijk hierbij is de Thingvrede, die onder bescherming en toezicht van de God Ziu (Tyr) staat. Geweld en ruzie kunnen tot definitieve uitstoting leiden en de bestraffing door Ziu,
GESLOTEN
CYCLUS
Herinnert aan de eindigheid van het leven en de schepping. De belofte van voortdurende
vernieuwing wordt gesymboliseerd door de regenboog, de brug tussen de hemel en de
aarde, de verbinding tussen Goden en mensen. Zolang de regenboog bestaat, heerst
er ordening in de wereld van de mensen. Het mit dit begrip samenhangende blot is
het OOGSTFEEST en vindt begin augustus plaats.
GROTE EN
KLEINE KOSMOS
De gehele schepping weerspiegelt zich in het kleine, zoals het verloop van het jaar
een reflectie is van de levensloop op de aarde. Alle planten komen in het voorjaar
tot leven en sterven in het najaar. Deze cyclus herhaalt zich op vele niveaus, zolang
de aarde bestaat. Het is dus ook op ons mensen van toepassing. En in elke geboorte
vervult zich de belofte van de voortgang van de cyclus.
AARDE
Ze is onze moeder, en als zodanig moeten we haar respecteren en haar met eerbied
behandelen. Dit in principe ecologische gezichtspunt delen alle leden van het Azengeloof. We noemen onze wereld Midgard
De feesten
Een
kort overzicht van vaak gevierde blots:
Disfeest
(disablot)
|
31 januari
|
Ostara
|
21 maart
|
Valpurgis
(Meiavond, Vanadisnacht)
|
30 april
|
Midzomer
(Midzomerblot)
|
21 juni
|
Frey's feest
(Freysblot)
|
31 juli
|
Herfstfeest
(herfstevening, huisfeest)
|
23 september
|
Winternacht
|
31 oktober
|
Joel (winterzonnewende):
|
21 december
|
Andere blots worden gehouden bij speciale gelegenheden, zoals huwelijken. Sommige
aanhangers vieren op 14 februari ook het Valifeest.
Verder zijn er nog andere rituele feesten, de 'Zumbels'. Dat zijn geen blots, maar bijeenkomsten, waar de Goden in een drinkoffer bedankt worden, b.v. bij een overwinning,
bij het slagen voor een examen, e.d. Ook worden hier voorouders herdacht en in ere gehouden.
De Goden
Het Azengeloof kent vele Goden, een kleiner aantal ervan komt in de overgeleverde
bronnen vaker naar voren dan andere. Omdat de meeste van de bronnen van ijslandse
en scandinavische oorsprong zijn, zal het duidelijk zijn, dat voor de germaanse
volken daar, die Goden dan ook tot de belangrijkste behoorden. In het huidige Azengeloof
is dit grotendeels overgenomen, hoewel veel groepen navorsingen gedaan hebben, en
nog steeds doen, nnar de germaanse goden die in hun gebied van belang waren. Dit
wordt voornamelijk gevonden in lokale en regionale mythen en sagen, en voor een
kleiner gedeelte via archeologische ontdekkingen. Zo komt in de friese streken de
God Forseti
naar voren, en in zuidwestelijk
Nederland de Godin Nehellenia. Deze Goden nemen dan ook in de religieuze
beleving hun plaats in.
Enige van de goden zijn:
Wodan
Noordse naam is Odin. De hoogste van de Goden. God der dichtkunst, van de runen
un van de toverkunst. In zijn kasteel Walhalla wonen de in ere gestorven mensen,
vroeger de 'helden'. Hij berijdt het achtbenige vliegende paard Sleipnir, en wordt
gevolgd door twee wolven. Bij hem zijn twee raven, Hugin, de 'begrijpende' en Munin,
de 'onderscheidende', die hem steeds alle nieuws uit alle werelden vertellen.
Frigga
Noordse naam is Frigg. Ze is de vrouw
van Wodan, en beschermster van het huwelijk en van alles in en rondom het huis.
Ze is ook bekend onder andere namen, waar dan ook weer andere aspecten mee verbonden
zijn.
Donar
De beschermer van alle mensen en van Midgard (de bewoonde aarde). Zijn teken is
de beroemde hamer, Mjolnir, der verpulveraar. Voor de voorouders was hij de God,
die in het dagelijkse leven het meeste aansprak.
Sif
Sif hangt samen met 'sippe', en dat
is een samenhangende groep, gebaseerd op familiebanden. Ze is de vrouw van Donar,
beschermster van de familie.
Ziu
Ook vaak met de noordse naam Tyr aangesproken. De god van de krijg, heldhaftigheid
en dapperheid, maar ook van de gerechtigheid en de vrede. In het gevecht met de monsterachtige reuzenwolf Fenrir offert hij
zijn rechterhand op, om het dier in boeien te kunnen slaan, waardoor Midgard als
een veilige plaats voor de mensen behouden blijft.
Frei
Ook wel Frey en Freyr. De god van
de vruchtbaarheid, god van het graan en van alle planten op de aarde. Heerser over
regen en zonneschijn.
Freia
Ook: Freya, zuster van Frei en godin
van de liefde, van de bloesems en van de natuur in het algemeen. enige bronnen zien
haar ook als Moeder Aarde. Ze was, en is voor velen de meest geliefde Godin.
Njord
Is de vader van Freia en Frei, en de beschermer der vissers en zeevarenden.
Loki
De onrustbrenger en aanstichter van
onenigheid, ook onder de Goden. In zekere zin vertegenwoordigt hij de negatieve
aspecten, maar omdat alles twee polen heeft, is hij daarmee ook de God van het evenwicht.
Zoals aan het begin al opgemerkt werd, is deze informatie over het Azengeloof fragmentarisch.
Wie meer weten wil, leze op deze site andere bijdragen, eveneens op www.asatru.nl.
Maar ook kunnen via het emailformulier op de hoofdpagina van deze site vragen gesteld worden.
Terug
|