WAT IS CHAOS MAGIE?

De hieronder volgende tekst omvat het eerstehoofdstuk van het boek

"Techniques of Chaos Magic"

door Joseph Max 555,

Chaosmagier uit Californie. Hij gaf speciaal voor Boudicca's Bard zijn toestemming het ook in vertaalde vorm aan te bieden. Het copyright blijft bij de auteur. De tekst werd in het Nederlands vertaald door Fred (Fred@boudicca.de) voor Boudicca's Bard, de rechten daarvoor liggen bij Boudicca's Bard.

© Copyright GardenStone

“Alle grote zaken moeten eerst een verschrikkelijk en monsterachtig masker dragen teneinde het in de harten van de mensheid te kerven.”

Friedrich Nietzsche

De term “Chaos Magie” roept mysterie en bevreemding op. We kunnen  gevoeglijk aannemen dat dit de opzet was van degenen die deze term oorspronkelijk hebben verzonnen. Natuurlijk was het zo dat, toen in de vijftiger jaren van de vorige eeuw  Gerald Gardner zijn reconstructie van het Europese Heidendom presenteerde en dat “hekserij” noemde, hij zich er terdege van bewust moest zijn geweest van het effect dat die term zou hebben op zijn tijdgenoten. Er is niets beters dan een snuifje “verbodens” als je mensen wilt intrigeren.

Het label van “Chaos Magie” leidt aan twee inherente nadelen. De eerste is de “cyberpunk” bijbetekenis van deze term, die de neiging heeft om mensenschuwe types aan te trekken die vroeger voor dezelfde redenen aangetrokken werden door het label “Satanisch”. Zij zien het als het ware als een “light”-versie van Satanisme. Dit soort mensen gebruikte gewoonlijk de termen “heks” of  “tovenaar” om zichzelf te beschrijven voordat de term “Chaos Magie” in de mode kwam, en “Chaos Magier” klink natuurlijk zoveel mooier. Zij die ooit omgekeerde pentagrammen op hun zwarte leren jacks schilderden en zichzelf “tovenaars” noemden zijn nu overgeschakeld op sterren met acht stralen en noemen zich thans “Chaos Magiërs”.  Dus in plaats van de heksen of de satanisten in verlegenheid te brengen, zijn ze begonnen met het in verlegenheid brengen van de Chaoisten.

Het tweede (en meer belangrijke) nadeel is, dat het idee van Chaos Magie zelf er zich als zodanig niet toe leent om zich goed te laten beschrijven. Het is heel persoonlijk en experimenteel van aard. Zelfs zij die zeggen het te beoefenen, hebben moeite om te beschrijven wat het is, buiten hun eigen, persoonlijke versie. Maar het is ook geen “geestelijke hekserij”, al zijn de methodes zeker geestelijk. Het kan alleen maar worden beschreven door bepaalde gemeenschappelijke denkwijzen die bestaan tussen zij die zeggen het te beoefenen, en zelfs onder hen die zeggen dat ze slechts “hun eigen dingen deden” en niet wisten dat het een naam had.

Magie waar alles is toegestaan

Chaos Magie is gevaarlijk, ontzagwekkend, vol met potentie and daardoor enorm fascinerend. Het is “Magie waar alles is toegestaan”. De regel is, dat er geen regels zijn, naast het leren wat voor jou werkt en het te gebruiken om wat je wenst te bereiken, terwijl op je hetzelfde moment vermijdt om steeds hetzelfde op dezelfde manier te doen.

Juist in de bedreiging en fascinatie van het concept van “chaos” ligt de kracht van “Chaos Magie”. Er is geen manier om Chaos Magie accuraat te beschrijven, net zo goed er geen manier is om de Tao accuraat te beschrijven. “Dat wat beschreven kan worden is niet de heilige Tao,” zoals de oude wijze al schreef. Ik geloof dat Chaos Tovenarij op een bepaalde manier het ultieme “geheime genootschap” is, al zit dat in de Chaos Magie zelf opgesloten, in plaats van de noodzaak om dat bekrachtigen met een eed of decreet.

Maar waarom wordt het Chaos Magie genoemd?

Het wordt “magie” genoemd omdat het, net als alle andere vormen van Kunst der Magie, probeert de gang van zaken te beïnvloeden door niet-normale methoden. Acties op afstand. Veranderde staat van bewustzijn. Arcane kennis. Macht. Extase.

Maar wat maakt het Chaos Magie? Hoewel het onmogelijk kan zijn om het direct te beschrijven, kan ik hier wel enkele opmerkingen plaatsen die het verschillen duidelijk kunnen maken.

Men zou kunnen beginnen met te zeggen dat er onder Chaos Magiërs overeenstemming heerst dat de onderliggende aanname is, dat de aard van het leven, het universum en alles “willekeurig” is. Realisme is stochastisch van aard, hetgeen betekent dat iedere intelligente entiteit zijn realiteit “creëert” door zijn interactie met en participatie daarin. We zijn verdwaald in een kwantumwereld vol onzekerheid. Bestaan kan niet volledig worden beschreven door middel van religie of zijn filosofische opvolger, de wetenschap.

Chaos wiskunde laat ons zien dat wat willekeurig lijkt, chaotisch is en een hogere orde heeft die alleen kan worden gezien wanneer het perspectief groot genoeg is. Chaos leidt tot realiteit. Het zou zelfs kunnen leiden tot de neiging van materie om vorm aan te nemen en misschien zelfs tot het ontstaan van intelligentie.

Vreemde aantrekkingspunten

Volgens het Oxford English Dictionary heeft het woord “chaos” een Griekse oorsprong. De oorspronkelijke betekenis was “een grote afgrond of kloof; de afgrond, lege ruimte, oneindige donkerte, de oorsprong van het heelal.”  Ietwat verfijnd betekende dit “de vormloze leegte met voorwereldlijke materie, de ‘grote diepte’ of ‘grote afgrond’ waaruit de kosmos ofwel structuur van het heelal werd gevormd.” De populaire, moderne interpretatie van het woord is dat het een synoniem van “wanorde” is. Dit is een recente en ietwat verwarring scheppende ontwikkeling. Zowel orde als wanorde zijn beiden verschijningsvormen van de Oorspronkelijke Chaos. De oorspronkelijke betekenis had meer overeenkomst met wat de Oosterse Mystici de Tao noemden. Ik geloof, dat dat niet per ongeluk was.

Daarom noemen wij, Chaoisten, deze oorspronkelijke gang van zaken “Chaos” in plaats van “God” of een andere traditionele naam om ieder antropomorfische idee weg te nemen van iets dat zo totaal onmenselijks dat het ieder bevattingsvermogen te boven gaat – in ieder geval met intellectuele middelen.

Een andere reden om die naam te gebruiken is dat aan vele van de concepten achter de moderne Chaos Theorie een metafysische interpretatie gegeven kan worden. Het is duidelijk dat vele occulte systemen bijvoorbeeld veel factoren gemeenschappelijk hebben. In de “Chaos Theorie”  bestaat zoiets als een “vreemd aantrekkingspunt”, een bepaald type van samenhang dat naar boven komt in ieder turbulent systeem.

Een goed voorbeeld hiervan is een draaikolk of vortex. Deze kan ontstaan in zowel luchtwervelingen, als in waterstromen en stofstormen – bekend van de rode vlek op de planeet Jupiter tot het wegstromende water in de afvoer van je badkuip. Wat het medium ook is, de vortex zal altijd hetzelfde patroon volgen.

Teneinde dit concept op het occulte toe te passen moeten we aannemen dat ieder magisch systeem het medium is waarin bepaalde patronen (gewoonten, concepten, formules, etc) tevoorschijn zullen komen – vreemde aantrekkingspunten – die bijzonder veel op elkaar zullen lijken.

Gesproken in magische termen zou een vreemd aantrekkingspunt bijvoorbeeld een astrale projectie of een langs de wervelkolom lopend energiecentrum kunnen zijn. Of de interactie met een non-stoffelijk lichaam (goden, demonen, geesten, etc).

Chaosmagiers zoeken naar zulke overeenkomsten in schijnbaar van elkaar verschillende systemen en gebruiken deze overeenkomsten als aanwijzingen voor een onderliggende factor, die eventueel kan worden ontdaan van zijn onnodig symbolisme, en direct kan worden gebruikt met iedere mogelijke gekozen serie symbolen. De bedoeling is, om de praktische technieken bloot te leggen die aan het oog worden ontrokken door de uiterlijke verschijningsvorm en (naar men hoopt) het symbolisme kan veranderen in een persoonlijke uiting van Kunst. Chaosmagie heeft zich gericht op het toepassen van artistieke concepten als het postmodernisme en deconstructionisme bij de studie in het occulte, en dit heeft geleid tot enkele belangwekkende inzichten, vooral het idee dat alle traditionele magische systemen sociologisch zijn afgeleid en cultureel bevooroordeeld. Dit is geen veroordeling, maar slechts een vaststelling van feiten. De goden zijn dood. Lang leve de goden.

Geloof en Meta-geloof

Om een schrijver, Peter Caroll, te citeren: “Als je een één-regelige definitie wilt hebben waarover de Chaotisten niet van mening zullen verschillen, dan poneer ik de volgende: Chaotisten accepteren gewoonlijk het Meta-geloof dat het geloof zelf meestal slechts het instrument is om effecten te bereiken; het is geen doel op zich.”

Meta-geloof is een belangrijk concept in Chaos Magie. Het is het idee dat geloof niet meer is dan een gemoedstoestand, en kan daardoor gemanipuleerd worden door wilskracht. Geloof is een psychologische toestand, die opzettelijk door jezelf kan worden gemanipuleerd, alhoewel het de macht heeft om onze eigen realiteit te scheppen, en soms ook die van anderen. Het is het middel, niet het doel; het vervoermiddel, niet het eindstation.

Ray Sherwin schreef in zijn “The Theatre of Magick”: “De [Chaos] Magiër hecht geen geloof aan het besef van geloven. Hij experimenteert op een praktische manier om vast te stellen, of er enige waarde zit in de veronderstellingen die hun oorsprong ergens anders hebben, dan wel zijn geleend van elders. Het is een feit dat we allemaal gemakshalve bepaalde organische geloven moeten aanhangen. Iedereen gelooft dat de stoelen waarop we zitten echt zijn – meestal. Dat is echter geen geestelijk proces, maar meer een instinctief of organisch proces, zonder welke het leven onmogelijk zou zijn.” Dit niveau van geloof is niet datgene waar meta-geloof zich mee bezig houdt. Het heeft te maken met het niveau van geloven dat kan worden bereikt door middel van het 'zich inleven van de beroepsacteur, soms ook omgekeerd aangeduid met “opheffing van ongeloof”.

Het beoefenen van meta-geloof verleent een vreselijke vrijheid en vreselijke verantwoordelijkheid. Het beoefenen van Chaos Magie houdt de tijdelijke aanname van een obsessief geloofssysteem in, dat voorwaarden schept voor de mogelijkheid om magie bepaalde, specifieke effecten te laten bereiken, en vervolgens de opheffing van de geloofssysteem na beëindiging van het werk. Niet alleen dat, maar zelfs tegenstrijdige geloofssystemen worden gebruikt als de noodzaak of wens daartoe aanleiding geeft. Om dit te doen (en om niet geheel gek te worden) is het van uitzonderlijk belang dat geen enkele geloofsuiting ooit als de ultiem ware geaccepteerd wordt.

Relativiteit

Deze afwijzing van moreel absolutisme verklaart, meer dan wat dan ook, de sinistere reputatie van Chaos Magie in het moderne occultisme. Bijna alle vorige oplevingen van occulte filosofie, ongeacht hun openbare reputatie, zijn bijna maniakaal geweest in het uiten van hun “waarheid” en hun “hoge morele standaarden”. Gerald Gardner formuleerde in zijn ‘revival’ van Hekserij bijna 200 “hoge morele standaarden” om de activiteiten van zijn aanhangers te regelen. Die aanhangers zijn tot op deze dag bezig met een nimmer eindigende strijd om de wereld hun goedheid te tonen. Aleister Crowley en zijn opvolgers hebben stapels proza gepubliceerd om de Thelemische stelregel te verdedigen die zegt ‘Doe wat je wilt doen omvat de volledige wet’ en die een ‘groter’ systeem van moraliteit moet zijn. Of dat zo is of niet, is niet belangrijk. Chaos Magie laat dit helemaal links liggen: er is geen dogma om je te indoctrineren met ‘goede’ of ‘positieve’ standaarden voordat je de details van de techniek eigen hebt gemaakt. Als je Chaos Magie beoefent moet je zelf kiezen wat goed of slecht is.

Dat heeft als resultaat dat Chaos Magie geen beperkingen heeft. Chaos Magie is niet een nieuw systeem of een mengelmoes van oudere systemen, het is zelfs geen systeem. Het is een  nieuwe gemoedstoestand. Het is een andere manier om naar de Kunst van Magie te kijken – als een uiting van Kunst boven alle andere overwegingen. Zoals zovele artiesten, hebben Chaos Magiërs de neiging om zich wat elitair te gaan opstellen, omdat een groot deel van de creatie van Kunst de zucht naar perfectie inhoudt, en trots zijn op jezelf en je creatie als die perfectie bereikt is. Een elitaire instelling (tenminste als het normale proporties beperkt blijft en niet verwordt tot dweepzucht) kan een artiest niet kwalijk worden genomen. Want zonder dat zou geen enkel belangrijk kunstwerk ooit zijn gerealiseerd.

Sommigen zullen zeggen dat een systeem van magie ‘gevaarlijk’ is zonder een daarbij behorend moreel systeem om zijn gebruik te regelen. Natuurlijk is het zo dat bepaalde mensenschuwe figuren misbruik zouden kunnen maken van de vrijheid van magische uitdrukking die in zo’n aanpak opgesloten zit en het tegen hun medemensen zouden kunnen gebruiken, maar er kan ook gesteld worden, dat zulke gekken altijd een manier zullen vinden om een vergelijkbare hoeveelheid ellende op anderen uit te storten. Of ze nu daarbij magie gebruiken of niet. Ze zijn daarvoor slim genoeg.

Chaos Magie is niet nieuw want iedere ingewijde uit de oudheid die ooit zijn ketterse pad insloeg beantwoordde, eigenlijk, aan de roep tot Chaos. Maar wanneer een pad uitgroeide tot een systeem, wanneer heilige boeken geschreven worden, wanneer rituelen, manieren en moraliteiten worden voorgeschreven voor volgelingen, houdt het op Chaos te zijn. Alleen wanneer we onze eigen grenzen gaan zoeken kunnen we de Stroom van de Chaos tegenkomen en de twinkeling kunnen aanraken die van magie een realiteit maakt.

Maar het is echter niet zo eenvoudig, dat je gewoon dat kunt pakken wat je toevallig wel leuk vindt. Stukjes en beetjes van verschillende oude rituelen en geloofsstructuren, die aan elkaar worden geplakt tot een persoonlijk ‘systeem’ door een bepaald individu is ook geen Chaos Magie. Een vastomlijnd geloof is een vastomlijnd geloof. Het is veel belangrijker om vrij te zijn en de ideeën door te geven dan om ‘correct’ of zelfs consistent te zijn. Chaos Magie is niet simpelweg een opnieuw geformuleerde mengelmoes van oude magische tradities voorzien van trendy nieuwe labels.

Postmoderne Magie

In culturele termen kan Chaos Magie worden beschreven als de voorhoede van westerse esoterische praktijken. In tegenstelling tot zijn voorlopers heeft het meer spontaniteit in zich en vermijdt het een rigide raamwerk van rituelen en procedures. Het onderzoekt ook de technieken van sjamanisme en tovenarij, iets wat de meeste westerse magische tradities altijd meewarig hebben bekeken. Het is beïnvloed door vele moderne culturele trends, zoals cyberpunk, postmodernisme and deconstructivisme. Het poogt veel van de hedendaagse theorieën in wetenschap en filosofie met elkaar te verenigen, waarbij gedacht moet worden aan kwantumfysica, synchroniciteit en uiteraard de chaostheorie met zijn occulte verschijnselen. Er zijn zelfs invloeden uit de occulte geschiedenis, zoals Aleistar Crowley, Austin Osman Spare, Taoïsme, Tibetaans Boeddhisme, vele vormen van inheems sjamanisme en zelfs bepaalde science fiction en fantasy schrijvers, zoals H.P. Lovecraft, Michael Moorcock, Terry Pratchett en William Gibson.

Chaos Magie, zoals het tegenwoordig gewoonlijk omschreven wordt, heeft zijn oorsprong in de werken van Austin Osman Spare en Peter J. Carroll (zie het hoofdstuk Historie voor meer details). Beide schrijvers verwierpen de meeste traditionele magische praktijken als onnodig ingewikkeld, cultureel bevooroordeeld, en in het algemeen niet effectief, terwijl ze ook angstig waren voor de krachtige, maar gevaarlijke technieken van tovenarij en sjamanisme. Beiden vonden ook dat traditionele occulte leerwijzen zich voornamelijk bezig hielden met het instandhouden van een systeem van moraliteit, waardoor ze eigenlijk religies waren geworden. Spare was de eerste die de connectie maakte tussen magie en het (in zijn tijd) relatief nieuwe gebied van psychologie, waardoor de mogelijkheid geschapen werd om de occulte praktijken te bevrijden van een religieus wereldbeeld. Carroll, samen met Sherwin, stichtte de Illuminates of Thanateros (IOT) en probeerde de concepten van de Chaos Magie en Kwantummechanica te verenigen met het occulte en paranormale.

Als gevolg van deze invloeden is de Chaos Magie wellicht de eerste vorm van ceremoniële magie die het onderwerp niet als een oude vorm van kunst benadert. Het is niet noodzakelijk dat magie van ingewijden die uit de oudheid  stamt ‘echt’ moert zijn. Integendeel, magie is iets waarmee geëxperimenteerd en wat verbeterd hoort te worden. Vrijwel alle andere systemen (ze noemen ze niet voor niets ‘tradities’) nemen aan, dat de ‘oude meesters’ allang geleden de geheimen van de magie hebben ontdekt, en alles wat wij simpele hedendaagse mensen kunnen hopen is, dat we een glimp kunnen opvangen van dat glorieuze verleden. Deze verouderde opvatting heeft ongelukkigerwijze de ontwikkeling van de Kunst van Magie sinds de val van Rome gehinderd.

Chaos Magie onderscheidt zich verder van de ‘systemen’ uit het verleden door zijn benadering. Het ziet rituele magie meer als een psychodrama dan als aanbidding. Daardoor is het vrijwel gelijk aan het systeem van de acteermethode van Stanislavsky; men definieert zorgvuldig de rol die men wil gaan vervullen gedurende een magisch ritueel (daarbij begrepen als onderdeel van het ‘karakter’ een geloof in het bestaan van magie zelf) en omgeven door een plaats waar het geheel zich afspeelt die bevorderlijk is voor het spelen van die rol, en vervolgens werpt men zich vol overgave in het spelen van die rol. Als een voldoende niveau van meta-geloof is bereikt, dan worden de deuren naar een effectieve magie geopend.

Net als een methodisch-werkende acteur zal doen, probeert een Chaos Magiër de alledaagse realiteit te omzeilen en ongeloof tijdelijk buiten werking stellen. Om dit te bereiken gebruikt hij of zij de werktuigen van een acteur: De plaats waar het geheel zich afspeelt, kostuums, decorstukken, woorden, geluiden, en niet te vergeten dat wat Stanislavsky emotioneel geheugen noemde. Iedere krachtige ervaring, die in staat is om veranderingen op te wekken, waaronder sex, pijn, verwarring, opgetogenheid, afkeer en extase – en dan speciaal in tegenstrijdige combinaties, komen daarvoor in aanmerking.

De poort naar Magie

De technieken van Chaos Magie die de magiër toepast, worden gebruikt om de mentale toestand te bereiken en te gebruiken de we gnosis noemen. De toepassing van deze term is gelijk aan die welke wordt gebruikt door de Tantristen, waar de logisch denkende geest wordt kortgesloten en de bedoeling van de magiër kan worden ingeprent op de kwantum flux van het heelal. Zelf het kortste moment van gnosis, bereikt op een punt waar de ‘poorten open zijn’ en de wil gekanaliseerd wordt door het onbewuste brein, kan genoeg zijn om een magisch resultaat te bereiken.

Chaos Magiërs gebruiken sigillen (magische bedoelingen die weergegeven zijn in symbolische tekens of mantras), rituele technieken uit iedere bron, speciaal de originele, en artefacten van iedere mogelijke cultuur om een magische ruimte te vormen waarin de onbewuste geest kan worden gestuurd. Gnosis is de poort naar effectieve magie. Het is het moment van tijdloosheid, de staat van magische trance waarin de geest direct in contact staat met de niet-causale interconnectiviteit van het heelal.

Een ritueel is eigelijk een landkaart van het onderbewustzijn, en kan daardoor gebruikt worden als een gids voor de speurtocht in je eigen psyche. Let wel: voorgeschreven rituelen, samen met zulke gekunsteldheden als ‘book of shadows’, ‘heilige boeken’, ‘publicatie in klasse A’, zijn speciaal ontworpen om de gebruiker van Chaos weg te houden. Kort gezegd: er is altijd ruimte voor nieuwe methoden van Chaos Magie, maar niet voor systemen van Chaos Magie.

Tao, Zen en Deconstructivisme

Filosofisch gezien heeft Chaos Magie wat gelijkenissen met Taoïsme, afgezien van de hang naar stilte en passiviteit van de Taoist. Succes hangt af van ego-vernietiging, waardoor er veel overeenkomsten bestaan met de boeddhistische Nagarjuna en Madhyamaka scholen, en wellicht nog meer met de Nyingmapa school van het Tibetaanse Boeddhisme. Een onderzoek van de Chod rituelen van de Tibetaanse Boeddhisten, leveren waardevolle aanknopingspunten op voor de formulering van effectieve Chaos rituelen. Het effect van een zenboeddhistische kaon op de logische geest is slechts een klein onderdeel van wat de Chaos Magiër zoekt.

Het beoefenen van Chaos Magie kan destabiliserend werken omdat het ontworpen is om geloof uit te schakelen. Net als psychedelische drugs kan het drastisch je realiteit veranderen. Het is daarom niet bedoeld voor zwakkelingen of voor hen die geloven dat het gevaar diep in de mens zelf verborgen zit. Want het is juist in dat diepste van jezelf, waar de Chaos Magie zijn of haar goden en demonen creëert.

Zulke dualistische concepten als ‘witte’ en ‘zwarte’ magie kunnen niet worden toegepast op Chaos Magie, in ieder geval niet met het idee van goed of slecht. Magie is een kracht, zoals elektromagnetisme, en heeft geen ingebakken morele kwaliteiten. Peter Carroll schreef in Liber Null, “Het eindresultaat van iedere weg is vermoedelijk niet principeel verschillend, want de wegen ontmoeten elkaar op een manier die onmogelijk is te beschrijven. De zogenaamde ‘middenweg’, ofwel weg naar kennis, slechts bestaande uit tweedehandse verkrijging van ideeën, is een excuus om maar niets te doen en leidt tot niets.” Als gevolg daarvan hebben Chaos Magiërs de neiging om de extremen op te zoeken, balans te zoeken door van het ene uiterste naar het andere te gaan, in plaats van ‘de gulden middenweg’ te zoeken.

Tragedie en Komedie

Omdat Chaos Magie moreel neutraal is, is het waarschijnlijk niet bestemd voor hen die al voor zichzelf een goedontwikkelde gedragslijn van persoonlijke ethiek hebben ontwikkeld. Het is zelfs zo dat de meeste, en mogelijk zelfs alle, Chaos Magiërs zichzelf (maar dan pas als ze onder schot zouden worden gehouden) zouden willen omschrijven als ‘zwarte’ of in ieder geval ‘grijze’ tovenaars, maar beslist niet door degenen die de donkere kant van het bestaan slechts als kwaadaardig bestempelen. Als hun magie ‘zwart’ is, dan komt dat omdat het zich bezig houdt met dat wat duister en verborgen is, en gehaald wordt uit de oorspronkelijke afgrond van Chaos. Mensen zonder enige vorm van een persoonlijke ethische standaard zullen sowieso naar zelfvernietiging neigen. Het beoefenen van Chaos Magie versnelt dat proces alleen maar en het eindigt dan vaak in een spectaculaire vorm van de een of andere vorm van krankzinnigheid. Maar als je morele bijstand zoekt, zul je dat bij Chaos Magie niet kunnen vinden. Als het dat is wat je zoekt, moet je het elders zoeken.

Het is ook die soort van magie die zichzelf niet al te serieus moet nemen. Chaoisten staan erom bekend dat ze een goed ontwikkeld gevoel voor humor hebben, en dat komt vaak tot uiting in hun magische werkzaamheden, Van spottend-serieuze aanroepingen tot Bugs Bunny als een grappenmakende god, tot de gewoonte om iedere ceremonie te beëindigen met een rondje hartelijk te schateren. Hoewel de humor neigt naar het satirische, bestaat er een groot gevoel van echt plezier over het idee dat het universum eigenlijk een gigantische grap is, en hoeveel lol je kan hebben om daarover mee te lachen.

Politiek en Religie

De afgelopen periode is het occultisme voor een groot deel verbonden geweest met politieke voorkeuren. De meeste mensen hebben een soort raamwerk nodig waarop ze hun opinies en voorkeuren kunnen hangen, waardoor een mengeling van magie en politiek  in een allesomvattend systeem veel aantrekkelijker lijkt dan politiek alleen. De hedendaagse opkomende magische systemen, zoals Thelema en Neo-Paganisme, zijn daarom zo populair omdat ze een socio-politiek geloof met een magische waardering van de werkelijkheid combineren. Het geeft politiek een ‘hoger doel’. Politiek, de kunst van het manipuleren van anderen om zich te schikken naar (of in ieder geval het erkennen van de overheersing van) een bepaald stel culturele waarden, heeft niets te maken met Chaos Magie. Chaos Magie onthult de dwaasheid van politiek door ons te tonen dat alle pogingen om orde in dit vakgebied te scheppen uiteindelijk nutteloos zullen zijn. Pogingen om je te organiseren rondom vaste geloofsstructuren zijn pogingen om de zekerheid van het bestaan te vergroten. Dit is geheel in tegenstelling tot het concept van Chaos, waar geloof spontaan is, zoals levenskracht spontaan is en evolutie zelf ook spontaan is.

En in ieder geval loopt een te gepolitiseerde magische groep zichzelf voor de voeten, en is niet in staat om te reageren op de snelle veranderingen in bewustzijn die in een groep kunnen plaatsvinden, en dan speciaal wanneer dat bewustzijn zich ontwikkelt in reactie op spirituele en magische afwegingen. Hoe is het mogelijk dat we serieus kunnen geloven dat een systeem dat magie en politiek combineert iets anders kan zijn dan ongelofelijk onstabiel? Daardoor komt het, dat vrijwel alle pogingen om “paganistische eco-politiek”, “feministische spiritualiteit”, en andere van die kruisingen zulke zielige mislukkingen zijn geweest. Ze hebben nauwelijks een blip op het culturele radarscherm vertoond voordat ze oplosten in schisma en onderlinge ruzies.

Paralel daaraan kan ook gesteld worden, dat religie en Chaos Magie fundamenteel met elkaar onverenigbaar zijn. De ene beperkt, de andere bevrijdt. De ene heeft een intellect nodig dat zo verknoeid is dat het in staat is een voorgeschreven belachelijk geloofssysteem te accepteren en dat oneindig lang te blijven doen. De andere accepteert vrijwillig belachelijke geloofssystemen, gebruikt die voor zijn eigen doeleinden – en vernietigt die vervolgens. Religie – en de meeste magische systemen zijn en waren altijd voornamelijk religieus van aard – heeft een enkel denkpatroon nodig voor iedereen, voor altijd, in alle omstandigheden. Chaos Magie heeft een persoonlijke, flexibele leerstelling van geloof nodig. Met andere woorden: Meta-geloof. Voor religie is het noodzakelijk dat bepaalde gedachten en acties het label goed of slecht moeten krijgen. Chaos Magie probeert alle aspecten van het bestaan te begrijpen en te omarmen, waarbij alleen het individu de morele waarde zelf kan beoordelen.

Daardoor houdt Chaos Magie zich niet bezig met zulke amorfe mystieke doelen als het bereiken van Nirvana, het vinden van je Echte Wil of Het oversteken van de Kloof. In ieder geval niet op een directe manier. Als je je godin wilt aanbidden of in gesprek wilt komen met je Heilige Beschermengel, dan is het beter om je heil elders te zoeken. Het moderne Neo-Paganisme biedt een enorme hutspot aan van verschillende samenstellingen van religie en magie. Van Wicca tot Thelema. Van White Light Brotherhood tot de Kerk van Satan. Het doel van Chaos Magie is het ontwikkelen van praktische magische technieken, die echte, waarneembare veranderingen opleveren op basis van de wens van de tovenaar. Dit is niet gelimiteerd tot de externe lichamelijke effecten, maar houdt ook (en misschien veel belangrijker) handelingen in, die bedoeld zijn om de psyche van de tovenaar grondig te veranderen – maar altijd op die manieren, die de tovenaar heeft verkozen of probeert te ontdekken. De ‘structuur’ van Chaos Magie, als al gezegd kan worden dat het er eentje heeft, is een non-structuur. Het is tot in z'n uitersten zonder enige hiërarchie. Chaos Magie is magische anarchie, maar in de ware betekenis van het woord – het is magie zonder leiders.

Het Omarmen van de Leegte

Het principe van Chaos Magie is dat je alles kunt ervaren op de manier waarop jij het wilt. Het is de Chaotische vertaling van ‘Doe wat je wil en dat is de hele wet’. Daardoor is het aan jou waar, wanneer en met wat je je bezighoudt.

Kortom: Chaos Magie is Chaos Magie. Het is geen nieuwe religie en het is ook geen nieuw magisch systeem. Het is zelfs geen ‘systeem’. Vraag niet aan anderen om het voor je te definiëren in sociologische, politieke of religieuze termen. De kans bestaat, dat ze in staat zijn om een dogma te construeren dat ergens op lijkt, dan zal het niets te maken hebben met Chaos.

Of zoals Fats Waller het zei toen hem gevraagd werd naar de aard van Jazz: “Als het nodig is dat ik het uit moet leggen, zul je het nooit snappen!”

Chaos, omdat het Chaos is, heeft niets behalve zichzelf. Daardoor is het moeilijk te omschrijven omdat het geen ‘het’ is. Chaos Magie is een non-dualistische poort, die zelfs degenen, die aan de bron hebben gestaan, heeft verbijsterd doordat het zoveel gezichten heeft dat zijn ontwikkeling altijd in onverwachte richtingen zal gaan. Chaos Magie zal zich altijd ontwikkelen onafhankelijk van een bron. Niemand kan je Chaos Magie 'leren'.

Om Austin Spare te parafraseren: “Alles wat een leraar kan doen is je te wijzen op je eigen grootheid.” Daarom hoop ik dat dit geschrift er voor zorgt dat je verlokt wordt om je eigen pad te volgen. Ik kan alleen maar met mijn vinger naar de maan wijzen. Je moet er zelf naartoe reizen.

Chaos Magie is een extensie voorbij onze realiteit en voorbij de traditionele systemen. Als we het een 'systeem’ noemen val je al in de valkuil die mensen nodig hebben, omdat ze de noodzaak voelen te conceptualiseren. Wanneer iemand onzeker is, over hoe hij verder moeten en geen enkele ervaring heeft met magie, dan staat het vast dat hij binnen de veelheid en variëteit van de traditionele paden een mix van methoden zal vinden, die bij zijn of haar aard past. Wanneer hij of zij echter zijn of haar talenten op deze beproefde systemen heeft aangescherpt, moet de volgende stap de Leegte zijn alsmede de noodzakelijke ontwikkeling van originele methodologien – die het centrum vormt van de Chaos Magie, en ervoor zal zorgen dat de Kunst van de Mage de 21e eeuw in zal worden gelanceerd. Eindelijk vrij van de banden en bijgeloven van het verleden.

Deze nieuwe manier om de Kunst van Magie te beoefenen is, om zo vrij als mogelijk te zijn van de morele dogma’s, een manier slechts gericht op persoonlijke ontdekking. Omdat het gebruik de bedoeling heeft om de beperkte dualistische benaderingen van magie, welke de tradities zolang bestempeld heeft en ons ketent aan het verleden, in zich op te nemen en vervolgens voorbij te streven, is het daardoor al niet voor ons te begrijpen. En zijn we ook niet staat om te kunnen voorspellen welke richting het uit zal gaan.

Maar het raakvlak is Chaos, waardoor we het samen eens zijn over de naam “Chaos Magie”. En het kan het bondigst worden samengevat met de woorden van Hassan-II-Sabbah:

“Niets is waar. Alles is toegestaan.”

Copyright  ã 1998, 1999 Joseph Max.

Alle rechten voorbehouden

Terug