WAT IS ENOCHIAANSE MAGIE?
©Copyright Boudicca's Bard, 1996

De enochiaanse magie werd door John Dee, de koninklijke astroloog van koningin elizabeth I,  'uitgevonden' of aan hem 'onthuld' (noem het, zoals je wilt). Naast vele andere dingen was hij ook wiskundige en astronoom. Hij interesseerde zich voor het 'kristal kijken', (helder zien, vooruitzien), stelde echter vast, dat hij daarin niet bijzonder bedreven was. Hij vormde een partnerschap met ene Edward Talbott, die zijn naam in Edward Kelly veranderde, en een goede helderziende was - of tenminste in staat Dee daarvan te overtuigen.
In het verloop van hun experimenten ontvingen ze boodschappen van wezens, die ze als engelen zagen. Deze informatie werd overwegend in een onbekende taal gegeven, die ook vreemde letters bevatte. Dee en Kelly noemden dat het "Alfabet der Engelen". Ze kregen, (of bedachten) een schematische tekening van het universum, waarop de vier richtingen uit wachttorens bestonden, waartoe ook 'geestelijke wezens', samengevat in het "Tablet der vereniging" behoorden. Deze korrespondeerden elk met een der vier oude elementen. De wachttorens zelf zijn omgeven door dertig ether- of bestaansniveaus omgeven.
 Dee en Kelly ontvingen van de Geestwezens instructies hoe ze engelen uit de verschillende 'etages' van de wachttorens konden oproepen, en hoe ze m.b.v. astraalprojectie konden 'reizen' naar de verschillende etherniveaus.
Dit magische systeem werd door de orde der Golden Dawn overgenomen, die het waarschijnlijk ook de naam 'enochiaans' (engels: enochian) gaven, genoemd naar de bijbelse patriarch Enoch, van wie geschreven is, dat hij met engelen kon spreken.
De Golden Dawn voegde er verbindingen met de Kabbala en de dierenriem aan toe en breidde het verder nog wat uit.
Een jonge individualist binnen de Golden Dawn, genaamd Aleister Crowley, breidde dit systeem met nog veel meer verbindingen en correspondenties uit, en bracht een groot deel van zijn vroegere werken onder in dit systeem.
Bij mijn weten bestaan er geen bewijzen, dat de enochiaanse taal al voor de tijd van John Dee bestond, hoewel er mensen zijn, die beweren, dat het bij het enochiaans om een heel oude taal gaat, uit een tijd die nog voor de opkomst van de oude egyptische rijken stamt.
Het systeem is goed samenhangend, consistent opgebouwd en kan goede resultaten bieden, waarbij het voordeel is, dat men, wanneer dat gewenst wordt, de 'christelijk-religieuze kleur' ervan niet nodig heeft. Het systeem is niet opgehangen aan traditionele bijbelse namen; alle namen waarmee men hier te maken krijgt en die men aan magische formule's geeft, hebben iets onbegrijpelijks, en klinken als mystieke incantaties, lijken geen inhoudelijke betekenis te hebben. Daarin ligt wellicht ook de grote kracht van het enochiaanse systeem. De woorden die men in die taal spreekt hebben geen betekenis buiten het systeem, dus kunnen ze ook geen andere invulling en geen andere interpretaties hebben. Men kan de woorden tijdens een magisch ritueel met macht vullen, opladen, en dat is dan ook alles wat van belang is.
Op een soortgelijke manier kan men een eigen magisch systeem bedenken dat dan ook rijkelijk woorden en symbolen bevat die tevoren geheel onbekend zijn; dit als alternatief t.o.v. een systeem dat door een autoriteit eerst aanbevolen moet worden om erin te kunnen geloven.

Het oorspornkelijke enochiaanse systeem is tamelijk magertjes, wie echter meer weer weten over dit systeem zoals dat door de Golden Dawn en Crowley gemodificeerd werd, is als literatuur aan te bevelen:

1. "Enochian Magic: A Practical Manual", door Gerald Schueler, uitg. Llewellyn
2. "An Advanced Guide to Enochian Magic", door Gerald Schueler, uitg. Llewellyn
3. "The Enochian World of Aleister Crowley" door Christopher Hyatt e.a.

Terug